57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων

Από εχθές η 57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων, πέρασε στην ιστορία! Το τελευταίο Δ.Δ. Προσκόπων για τα πρώτα 100 χρόνια ζωής Ελληνικού Προσκοπισμού ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία, με σιγουριά πως οι αναμνήσεις που μας αφήνει θα μας συντροφεύουν για μια ζωή… Ένα μεγάλο ευχαριστώ προς τους πάντες, εκπαιδευόμενους, εκπαιδευτές, διοργανωτές, συνεργάτες, για την άψογη συνεργασία σε όλα τα επίπεδα και όλους τους τομείς… Είμαστε περήφανοι που προσπαθήσαμε πολύ για να φέρουμε το Προσκοπικό παιχνίδι στα μέτρα των καιρών μας, στα δικά ΜΑΣ μέτρα… Δεν ξεχνάμε την υπόσχεση που δώσαμε στο τέλος ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, και συνεχίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις για μια Προσκοπική, ακόμα πιο αποδοτική με ακόμη μεγαλύτερη προσφορά εκαντοταετία…

Δείτε ένα video με αναμνήσεις από το 57ο Δ.Δ. Προσκόπων

http://www.vimeo.com/7331664

57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων

“Φέρε το παιχνίδι στα μέτρα των καιρών μας!!! Φέρε το παιχνίδι στα μέτρα ΣΟΥ!!!”

…μέρες μετράμε πριν από την έναρξη της 57ης Σχολής Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων, γι αυτό ας θυμηθούμε την ιστορία αυτών των σχολών στην Θεσσαλονίκη!

Στον Χορτιάτη, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει 4 σχολές Δ.Δ. Κλάδου Προσκόπων.

• 28 χρόνια πριν, το 1981 έγινε η 30^η Σχολή ΔΔ  με Αρχηγό τον Π. Πανίδη
• 25 χρόνια πριν, το 1984 έγινε η 33^η Σχολή ΔΔ με Αρχηγό τον  Λ. Τσιτελίκη
• 22 χρόνια πριν, το 1987, έγινε το 37ο με αρχηγό τον Μπάμπη Μουρκίδη!
• και 8 χρόνια πριν, το 2001, έγινε το 50ο με αρχηγό τον Νάσο Ευσταθίου!

κάντε υπομονή λοιπόν, λίγες είναι οι μέρες που μας χωρίζουν από την έναρξη του  57ου!

57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων

Φέρε το παιχνίδι στα μλετρα των καιρών μας! Φέρε το παιχνίδι στα μέτρα ΣΟΥ!!!

Αναμνηστική φωτογραφία του 37ου Δ.Δ. στην Θεσσαλονίκη το 1987

Το σήμα του 50ου Δ.Δ. στην Θεσσαλονίκη το 2001

     Θεσσαλονίκη… η πόλη που θα φιλοξενήσει την 57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων.

     Μια πόλη με τόσο πλούσιο παρελθόν, κι όμως με τόσο σταθερή φυσιογνωμία εδώ και αιώνες. Ενδιαφέρουσα και γοητευτική σε κάθε βόλτα της, σημείο αναφοράς για όλα τα Βαλκάνια, μητρόπολη της βόρειας Ελλάδας, αποκούμπι όλης της Μακεδονίας. Ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο, πριν 2319 χρόνια, το όνομα της προς τιμήν της συζύγου του, Θεσσαλονίκης, αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και θυγατέρας του Φιλίππου Β’.  Το όνομά της προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων Θεσσαλῶν και Νίκη, σε ανάμνηση της νίκης των Μακεδόνων και του Κοινού των Θεσσαλών έναντι της τυραννίδας των Φερών και των συμμάχων της, Φωκέων. Αδελφή του Αλέξανδρου του Μέγα, συμβασιλεύουσα του Βυζαντίου και Νύφη του Θερμαϊκού, με μια ιστορία βγαλμένη από χίλια κύματα, μια πόλη με χίλια πρόσωπα… όλα όμορφα… όλα μαγικά, κι όλα με το ίδιο χαμόγελο! Ρωμαίοι, Ενετοί, Σταυροφόροι, Τούρκοι κι άλλοι πολλοί περάσαν απο ‘δω…

     Η πόλη του Αποστόλου Παύλου και του Αγίου Δημητρίου, μια πόλη τόσο σύγχρονη όσο και μποέμισσα ταυτόχρονα, μια πόλη με τόσο διαπολιτισμικό όσο κι ατόφεια Ελληνικό πνεύμα… Μια πόλη που μπορεί να ‘ναι συνάμα ταξίδι αλλά και προορισμός… Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά, ν’ αναφερθούμε σε δεκάδες ημερομηνίες κι άλλους τόσους σημαντικούς ανθρώπους που πέρασαν απ΄εδώ κι άφησαν το στίγμα τους ανεξίτηλο, δεν θα ήταν όμως αρκετό… Να κατηφορίσεις μια βραδιά την Δημητρίου Γούναρη, να κάτσεις κάτω από το Λευκό Πύργο μια βραδιά σ’ ένα παγκάκι, χωρίς να μιλάς, κοιτώντας μόνο τα καράβια που είναι αραγμένα λίγο έξω από το λιμάνι, να κάνεις μια βόλτα στην πλατεία Άθωνος, στο Μπιτ Μπαζάρ, στα λαδάδικα, να δεις παρέες να γελάνε, γέλια να μπερδεύονται, να γίνονται μουσική… μια μουσική που κάνει τους πάντες μέλη μιας τεράστιας παρέας… να περπατήσεις αγναντεύοντας στην παλιά πόλη, από το Γεντί Κουλέ μέχρι τα κάστρα και τότε να μπορέσεις να αφουγραστείς όλη αυτή την ενέργεια που η πόλη κουβαλά, βγαλμένη μέσα απο τους αιώνες, βγαλμένη μέσα απο τους ανθρώπους της…

     Ρεμπέτισα και ροκ, φτωχομάνα κι αριστοκράτισσα, ξημέρωμα κι απόβραδο μαζί, σαν άλλη πούλια κι αυγερινός… τόσο πολυπρόσωπη και τόσο συμπαγής μαζί… Μια πόλη τόσο πολυσχιδής, τόσο όμορφη, που δεν μπορείς απλά να την περιγράψεις… μπορείς μόνο να την νιώσεις…

Το blog της 57ης Σχολής Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων άλλαξε διεύθυνση και email! Μετακομίσαμε στον θαυμαστό κόσμο των Προσκοπικών Ιστολογίων και από εδώ και πέρα μπορείτε να μας βρίσκεται στην ηλεκτρονική διέυθυνση http://blogs.sep.org.gr/57ddproskopon/ ! Η διεύθυνση του ηλεκτρονικού μας ταχυδρομείου γίνεται 57ddproskopon@sep.org.gr και καπως έτσι μπήκαμε κι εμείς στην μεγάλη διαδικτυακή παρέα της Προσκοπικής μας οικογένειας! Τα πάντα πλέον, η ταυτότητα της σχολής μας, η διακήρυξη του 57ου Δ.Δ., ο Dr. Proskopos, το Προσκοπικό κέντρο “Θεόδωρος Λίτσας”, η ιστορία του Διακριτικού Δάσους και ότι, μα ότι θέλετε και θα ακολουθήσει σχετικά με το 57ο Διακριτικό Δάσους κλάδου Προσκόπων, μόνο και αποκλειστικά στο:

http://blogs.sep.org.gr/57ddproskopon/

“Φέρε το παιχνίδι στα μέτρα των καιρών μας! Φέρε το παιχνίδι στα μέτρα ΣΟΥ!!!”

Προτού περάσει σημαντικό χρονικό διάστημα από την ίδρυση της Προσκοπικής κίνησης, ο ιδρυτής μας, Ρόμπερτ Μπέιτεν Πάουελ, διαπίστωσε την ανάγκη για λειτουργία συστηματικής εκπαίδευσης των ενηλίκων στελεχών της κίνησης. Τα πρώτα λοιπόν Προσκοπικά εκπαιδευτικά κέντρα, ξεκίνησαν να λειτουργούν στο Λονδίνο το 1910, και στο Γιορκσάιρ το 1911. Από την αρχή αυτής της διαδικασίας, ο ιδρυτής μας ήθελε την Προσκοπική εκπαίδευση να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο πρακτικού χαρακτήρα, γι’ αυτό και την θέσπισε έτσι ώστε να λαμβάνει χώρα στην ύπαιθρο. Οι εξελίξεις όμως που έφερε σε όλο τον κόσμο ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, καθυστέρησαν την εξέλιξη της διαδικασίας της Προσκοπικής εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα το πρώτο επίσημο Διακριτικό Δάσους να μην είχε απονεμηθεί μέχρι το 1919. 

Όταν και αυτό έγινε, τα πρώτα αναρτήματα διακριτικού δάσους ήταν φτιαγμένα από χάντρες που υπήρχαν σε ένα περιλαίμιο που άνηκε στον τότε αργηγό της φυλής των Ζουλού, Ντινιζουλού, το οποίο βρήκε ο ΒΡ κατά την διάρκεια της παρουσίας του στην Νότια Αφρική το 1888. Ήταν ένα περιλαίμιο μήκους περίπου 3 μέτρων και 60 εκατοστών, αποτελούμενο από περίπου 1000 χάντρες κίτρινου ξύλου αφρικανικής ακακίας. Οι ξύλινες αυτές χάντρες ξεκινούσαν από πολύ μικρό μέγεθος και έφταναν μέχρι και τα 10 εκατοστά περίπου. Το περιλαίμιο θεωρούταν ιερό για τους Ζουλού, και εκτός από τον συμβολισμό της ευγενούς καταγωγής του φέροντος, αποτελούσε και σύμβολο των θαρραλέων πολεμιστών. Όταν λοιπόν έφτασε η ώρα για τον ιδρυτή μας να αποφασίσει για το τι διακριτικά θα φέρουν οι έχοντες ολοκληρωμένο τον κύκλο της Προσκοπικής εκπαίδευσης ενηλίκων, σκέφτηκε το περιλάιμιο του Ντινιζουλού και ένα δερμάτινο λουρί που του είχε δωθεί από έναν ηλικιωμένο Αφρικανό στο Μέιφκινγκ. Πήρε λοιπόν 2 από τις μικρότερες χάντρες του περιλαιμίου, άνοιξε μια μικρή τρύπα στο κέντρο τους, πέρασε από μέσα της την άκρη του δερμάτινου λουριού, και αυτό ήταν! Τα πρώτα αναρτήματα Διακριτικού Δάσους είχαν δημιουργηθεί! Εν αρχή η ιδέα ήταν τα αναρτήματα να φέρονται γύρω από το καπέλο της τότε Προσκοπικής στολής, στη συνέχεια όμως, προσέχοντας πως τα καπέλα ήταν εξάρτημα της στολής που χρησιμοποιούταν μόνο σε ανοιχτούς χώρους, αποφάσισε τα αναρτήματα να φέρονται σαν περιλαίμιο. Το μαντήλι του Γκίλγουελ έχει το χρώμα του μαντηλιού της πρώτης Προσκοπικής ομάδας του πάρκου Γκίλγουελ ενώ το σκωτσέζικου σχεδίου ύφασμα στην άκρη του μαντηλιού, είναι προς αναγνώριση της χειρονομίας του σκωτσέζου Γουίλιαμ ντε Μπουά Μακλάρεν, ο οποίος αγόρασε και στη συνέχεια δώρισε στην κίνησή μας το κτήμα που μετέπειτα δημιουργήθηκε το πάρκο Γκίλγουελ.

Το πάρκο Γκίλγουελ, αποκτήθηκε προκειμένου να υπάρξει ένας τόπος που θα αποτελούσε σημείο αναφοράς στην Προσκοπική εκπαίδευση και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της, έτσι ξεκίνησε να λειτουργεί το καλοκαίρι του 1919. Ο Φράνσις Γκίντεϊ, ο πρώτος Αργηγός του Προσκοπικού κέντρου του πάρκου Γκίλγουελ, οργάνωσε την πρώτη σχολή Διακριτικού Δάσους, με 18 εκπαιδευόμενους, η οποία διεξήχθη από τις 8 εώς και τις 19 Σεπτεμβρίου του 1919. Η διεξαγωγή της σχολής ήταν έργο του Πέρσι Έβερετ, τότε υπεύθυνο για την διοίκηση της Προσκοπικής εκπαίδευσης, με τον ίδιο τον Μπέιτεν Πάουελ σε ρόλο εκπαιδευτή να δίνει διαλέξεις καθ΄ όλη την διάρκεια της. Έκτοτε οι Προσκοπικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες δεν έχουν σταματήσει, με το πάρκο Γκίλγουελ να αποτελεί παγκοσμίως σημείο αναφόρας για την Προσκοπική εκπαίδευση ενηλίκων.

     Το Προσκοπικό μας κέντρο είναι εγκατεστημένο στην βορειοδυτική πλευρά του ορείνου συγκροτήματος του Χορτιάτη, πάνω σ’ ένα μικρό οροπέδιο, κάτω από την κορυφή 1080 και σε υψόμετρο 750 μ. Είναι ένα απο τα παλαιότερα στην Ελλάδα και συμπεριλαμβάνεται στον Ευρωπαϊκό κατάλογο Προσκοπικών κέντρων.

     Μόλις το 1924, λοιπόν, είναι ο χρόνος ανέγερσης κρίσματος για την Π.Ε. Θεσσαλονίκης, στον χώρο που βρίσκεται το προσκοπικό κέντρο μας στο Χορτιάτη. Με πρωτεργάτη τον Θεόδωρο Λίτσα (τότε αρχηγό εκπαιδεύσεως και μετέπειτα περιφερειακό Θεσσαλονίκης), άξιος αρωγός δίπλα του ο τότε διευθυντής της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής, Κάρολος Χάουζ, αλλά και με την έπμρακτη στήριξη όλων των βαθμοφόρων και προσκόπων της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι με την προσωπική τους εργασία , διαμορφώσαν την πρώτη περιορισμένη εγκατάσταση με κεντρικό κτίριο. Από τότε λοιπόν, η κατασκηνωτική δράση στον χορτιάτη αναπτύχθηκε έντονα, με μια μόνο διακοπή την περίοδο 1939-1944.

     Περιβάλλεται από πυκνό δάσος καστανιάς, με απέραντους χώρους για προσκοπικά παιχνίδια, εξερευνήσεις και περιπέτειες. Βλέπει σε ανοιχτό ορίζοντα την λίμνη Βόλβη , μέχρι και πέρα από το μεγάλο Έμβολο και σε βάθος, από την Θεσσαλονίκη μέχρι τον Όλυμπο. Τα προς το βουνό και το δάσος μονοπάτια, οδηγούν σε ενδιαφέροντες τόπους για επίσκεψη και εξερεύνηση. Καταφύγιο Σ.Ε.Ο., Ζούγκλα, Κορυφή 1201, Τρία Αδέρφια, Περιστέρα, είναι μόνο κάποιοι από αυτούς, ενώ τα μονοπάτια καθόδου οδηγούν στα χωριά Χορτιάτης, λίμνη Αγίου Βασιλείου, Αρδαμέρι, Θέρμη, στο Κουρί του Ασβεστοχωρίου, Πλατανάκια-Πανόραμα κ.α.

     Πάμε όμως μέσα από κάποιες εικόνες, να πάρουμε μια καλύτερη γεύση για το ποιο είναι το Προσκοπικό κέντρο “Θεόδωρος Λίτσας” στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης, που θα φιλοξενήσει το 57ο Δ.Δ. του κλάδου Προσκόπων.

Η κεντρική πύλη του Προσκοπικού κέντρου του Χορτιάτη, γνωστή και ως “η πύλη τ’ ουρανού”

Το κεντρικό κτίριο του κέντρου μας.

Εσωτερική άποψη του κεντρικού κτιρίου.

Το εξωκκλήσι του Αγίου Δημητρίου.

Το κεντρικό μας πλάτωμα.

Ο χώρος πυράς.

Ο χώρος ομιλιών.

Εξωτερική άποψη της κεντρικής τραπεζαρίας.

Εσωτερική άποψη της κεντρικής τραπεζαρίας.

Το αμφιθέατρο “Θάλεια Μακρίδη”

Το επάνω καταφύγιο “ΑΕΤΟΣ” Δημήτριος Μακρίδης.

Για να μην χαθούμε…

Πολλά υπαίθρια στέκια που προσφέρονται για την… “άτυπη εκπαίδευση”

Και τέλος το χαρακτηριστικό έμβλημα του Προσκοπικού κέντρου του Χορτιάτη!

     Αυτός λοιπόν είναι ο χώρος που θα επιχειρήσουμε να …φέρουμε το παιχνίδι στα μέτρα μας!!! Υπομονή, το 57ο Δ.Δ. κλάδου Προσκόπων και η 23η Οκτωβρίου του 2009, ζυγώνουν ολοένα και περισσότερο!

100 χρόνια φιλαλήθης…

100 χρόνια πιστός…

100 χρόνια χρήσιμος…

100 χρόνια φίλος…

100 χρόνια αξιοπρεπής…

100 χρόνια φυσιολάτρης…

100 χρόνια αισιόδοξος…

100 χρόνια οικονόμος…

100 χρόνια εργατικός…

100 χρόνια αποφασιστικός…

100 χρόνια βάζουμε το λιθαράκι μας για να έχουμε έναν κόσμο καλύτερο… 

100 χρόνια χρόνια αέναης κίνησης με μόνο γνώμονα ένα καλύτερο αύριο…

Στις πλαγιές του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης, στο εκπαιδευτικό κέντρο “Θεόδωρος Λίτσας”, από τις 23 μέχρι και τις 28 Οκτωβρίουτου 2009, θα θέσουμε τις βάσεις για μια καινούργια, ακόμα πιο αποδοτική με ακόμη μεγαλύτερη προσφορά εκαντοταετία… θα φέρουμε το παιχνίδι στα δικά μας μέτρα, στα μέτρα των καιρών μας…

57η Σχολή Διακριτικού Δάσους κλάδου Προσκόπων

“ΦΕΡΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΟΥ!!!”